Ik wil voor de Heer en zijn volk mijn geloften volbrengen. O Heer, uw knecht mag ik zijn, uw knecht ben ik, zoon van uw dienstmaagd.

Dit is een van de verzen van de offerandepsalm die Floris van der Putt componeerde en die dit jaar voor het eerst is uitgegeven.

Floris is heel bewust met deze tekst bezig geweest. Want hij heeft de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeijde wat naar zijn hand gezet om er zo beter de noten op te zetten...

Deze woorden moeten hem hebben aangesproken, in zijn ziel. We kunnen zeggen: De psalmist hier is Floris zelf in eigen persoon.

In deze woorden ligt zijn roeping voor het priesterschap verwoord. In deze woorden ligt de dienstbaarheid besloten die hem zo kenmerkend was.

Hij wilde dienstbaar zijn aan de geloofsgemeenschap: hij was dienstbaar aan het bisdom, aan de jongens van het seminarie en aan de schola, aan het Brabantse volk, en niet op het laatst aan zijn eigen parochie, de St. Servatius hier in Lieshout.

Hij heeft dat ten einde toe volbracht. Dat zult u ook beamen, u allen die Floris op een of andere manier hebben gekend, - direct of indirect - , lijfelijk of uit de overlevering, zoals ik zelf.

Nu staan wij hier aan zijn graf, op zijn 100e verjaardag, het graf waarin hij ruim 25 jaar geleden is neergelegd door zijn geliefde parochianen, familie, collega’s en vrienden.

Wij gedenken Floris hier als een groot priester Brabantse troubadour in hart en nieren, componist van volksliederen en liturgische gezangen.

Zijn Naam houden wij in ere. Zijn muziek blijven wij zingen, in volle overtuiging.